Dark side . of Orange ;

           ทุกอย่างมันไม่ควรจะลงเอยแบบนี้

           ถ้าหากว่าเขาทั้งสองไม่เป็นศัตรูกัน อะไรอะไรก็คงจะเป็นไปโดยง่ายกว่านี้นัก ถ้าหากใครสักคนยอมโอนอ่อนให้อีกฝ่าย พวกเขาก็คงจะมีพลังที่ไม่ว่าใครก็ขัดขวางหรือหยุดยั้งไม่ได้

           แต่ชาร์ลส์ก็ยังเลือกที่จะพยายามอยู่กับมนุษย์สุดสวะ ในขณะที่เขาก็ยังยืนยันจะทำลายพวกมัน

           หลายครั้งหลายหนที่เอริคพยายามจะโน้มน้าวให้ชาร์ลส์เปลี่ยนความคิด ทว่าดูเหมือนชาร์ลส์จะรักพวกเดนตายไร้ความสามารถพรรค์นั้นมากกว่าตัวเขาซึ่งเป็นเพื่อนสนิท หรือแม้แต่พวกของเราซึ่งกลายเป็น”ตัวประหลาด”ในสายตาของมนุษย์ธรรมดา

           อีกทั้งคำว่าศาสตราจารย์เอ็กซ์กับแม็กนิโตก็ยิ่งเน้นย้ำให้ฐานะการเป็น”ศัตรู”ของทั้งคู่เด่นชัดขึ้นอีก สุดท้ายแล้ว ก็ไม่มีทางใดเหลือให้เลือกนอกจากการยึดมั่นในสิ่งที่เชื่อแล้วเดินตามแนวคิดของตัวเองไปเรื่อยเรื่อยเท่านั้น

           เพราะว่าอดีตไม่มีทางย้อนคืน

          แมกนิโตถอดหมวกเหล็กออกวางกับโต๊ะแล้วถอนหายใจแรง โลกหมุนเร็วเหลือเกิน กว่าเขาจะรู้สึกตัวอีกทีเขาก็แทบจะลืมตัวตนเดิมของเขาไปเสียแล้ว เขายังได้ยินเสียงของ”เอริค”ที่เรียกร้องห้วงเวลาเก่าเก่ากลับมาอยู่ในทุก วันที่ผ่านไป และเขาก็รู้อยู่แก่ใจเสมอว่าไม่ว่าจะทำอย่างไรมันก็คงเป็นไปไม่ได้  

          ทุกครั้งที่เขาคิดวางแผนทำเรื่องอันตราย เขาก็จะพยายามกันชาร์ลส์ให้ห่างออกไปเสมอ ไม่ว่าอย่างไรต้นเหตุของการที่ชาร์ลส์ต้องนั่งเก้าอี้ก็คือเขา และเขาไม่อยากจะทำร้ายชาร์ลส์ไปมากกว่านี้อีกแล้ว ถึงแม้ว่าเรื่องรุนแรงจะต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอนก็ตาม แต่ทุกสิ่งที่เขาทำไปไมได้หมายความว่าเขาต้องการต่อสู้กับเพื่อนรักของเขาคนนี้เลยแม้แต่นิด

          ถึงกระนั้นก็เถอะ สุดท้ายชาร์ลส์ก็สูญสลายไปอยู่ดี

          การเห็นคนที่ตัวเองรักสูญสลายไปต่อหน้าต่อตาน่ะ มันเจ็บปวดมากนะ

          ยังมีคำขอโทษมากมายที่คั่งค้างอยู่ในใจ ยังมีเรื่องอยากพูดคุย อยากถามอีกเยอะแยะ ยังมีความรู้สึกที่อยากจะบอกกล่าวออกไปอีกเป็นหมื่นเป็นแสนคำพูด แต่ก็ไม่สามารถจะทำเรื่องอย่างนั้นได้อีกแล้ว

          เพราะชาร์ลส์จากไปแล้ว

          ถ้าย้อนเวลาได้สักครั้งแล้วล่ะก็ ..